Kemik Kırıklarına Yaklaşım – Vaka Sunumu

Kemik Kırığı Olan Hastaya Yaklaşım

– Kırık şüphesi olan hastalar ciddi komplikasyon durumlarının olup olmadığının anlaşılması için acil değerlendirilme gerektirebilir.

– Nörovasküler yaralanmanın olduğu bazı durumlarda acil cerrahi konsültasyon gerekebilir.

– Ancak birçok kırık komplikasyonsuzdur ve cerrahi bir müdahaleye ihtiyaç duyulmaz.

 

Komplikasyonsuz kırıkların değerlendirilmesi ve tedavisi şu aşamalardan oluşur: 

İlk klinik değerlendirme: 

– Hikaye:

  • Yaralanmanın nasıl olduğu
  • Semptomların karakterizasyonu ve lokalizasyonu ve etkilenen alanda fonksiyon kaybı
  • Eşlik eden diğer yaralanmalar (vücudunuzun başka bir yerinde ağrı var mı?)
  • Tıbbi özgeçmiş ve ilaç tedavisi
  • Allerjiler
  • Son yemek (acil ameliyat gerektiren yaralanmalarda)

 

– Muayene:

  • Nörovasküler fonksiyonların değerlendirilmesi (distal atımların palpasyonu, kapiller dolumun ölçülmesi, motor ve duyu fonksiyonlarının test edilmesi, kırığın distalinde iki nokta diskriminasyonu)
  • Yumuşak doku ve cilt hasarının belirlenmesi (Açık kırık olabilir)
  • Palpasyon ile hassasiyetin belirlenmesi
  • Eklemlerde hareket kısıtlılığının değerlendirilmesi (pasif eklem hareket açıklığı yaptırılmamalıdır.) 

 

Radyolojik değerlendirme:

– X-ray ile en az iki açıdan kırık olan bölge görüntülenmelidir (AP ve lateral).

– Bazı durumlarda (Scaphoid kemik kırığı vb.) üçüncü bir açıdan görüntüleme gerekebilir. 

 

İmmobilizasyon

 

Ağrı yönetimi:

– Uygun analjezi kırık tedavisinde büyük öneme sahiptir.

– Ağrının geçirilmesi için şu yöntemler uygulanır:

  • Atel ile kırık immobilizasyonu
  • Soğuk uygulama
  • Etkilenen ekstremitenin elevasyonu
  • Analjezik tedavi

 

Hasta eğitimi:

– Aşağıdaki durumlardan herhangi birinin olması durumunda hastanın yeniden gelmesi istenir ve bu durumlar hastalara sözel olarak anlatılır:

  • Yeni veya kötüleşen ağrı
  • Etkilenen ekstremitede dolaşımın azalması (parmakların soğuması veya kararması, kapiller dolumun azalması)
  • Etkilenen ekstremitede motor fonksiyonun azalması (parmakları hareket ettirememe)
  • Alçı ya da atelden akıntı veya kanama
  • Kırık alanında basınç, ezilme veya uyuşma hissi
  • Alçı ya da atelde belirgin hasar